Psychoterapia psychoanalityczna/psychoanaliza

Praktyka psychoanalityczna, czy psychodynamiczna skupia się na nieświadomych, utajonych, często przerażających lub tłumionych pragnieniach, potrzebach, impulsach, które znajdują odzwierciedlenie w bieżących relacjach (także z terapeutą/terapeutką), wzorcach zachowań oraz we własnej historii życiowej. Nieświadome treści pojawiają się również w naszych snach, w naszym języku i w sposobie, w jaki wyrażamy siebie. W trakcie terapii wspólnie zadajemy sobie pytanie: co to znaczy, co jest komunikowane i doświadczane. Chęć zrozumienia jest motywem przewodnim leczenia psychoanalitycznego. Jeśli zrozumie się własne działania (motywy, pochodzenie, życzenia, potrzeby, …), możliwa jest zmiana, przejęcie odpowiedzialności i ostatecznie poszerzenie poczucia własnej wolności.

„Ludzie bawią się tylko tam, gdzie są całkowicie ludźmi, i są całkowicie ludźmi tylko tam, gdzie się bawią.” (Schiller 1980)

W trakcie terapii pacjent/pacjentka otrzymują zaproszenie do tego, by skoncentrować się na własnych doświadczeniach, by przemyśleć własne impulsy, uczucia i myśli. Tak powstaje przestrzeń, w której człowiek może swobodnie mówić o swoich odczuciach, doświadczeniach, myślach.. Często jest to początkowo doświadczenie bardzo irytujące, gdyż  sprzeczne z tym, czego uczymy się i praktykujemy w życiu codziennym. Odkrycie i nauczenie się swobodnego wyrażania siebie, często wymaga czasu. Tak zdobyte jednak nowe doświadczenie daje szansę na zdystansowanie się do siebie samego i przedefiniowanie siebie  oraz świata który nas otacza.